ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ
"Την ορμή μας την έχουμε από τους αιώνες… Θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές"

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ «REAL NEWS»

Ο κομμουνισμός είναι το μέλλον του κόσμου, θα γίνει πραγματικότητα και θα είναι «ντάλα μεσημέρι»


-- Τι πρέπει να γίνει μετά την καταστροφή στη Μάνδρα και στη γύρω περιοχή; Και πού αποδίδετε τις ευθύνες;
-- Στη Δυτική Αττική, όπου ζουν φτωχές λαϊκές οικογένειες, άνεργοι, μεροκαματιάρηδες άνθρωποι του μόχθου, εκτυλίσσεται εδώ και χρόνια ένα έγκλημα. Και ο βασικός υπεύθυνος γι' αυτό το έγκλημα διαρκείας έχει όνομα και επίθετο. Είναι η πολιτική που εφαρμόζουν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μαζί με την περιφερειακή και τοπική διοίκηση. Όλοι τους, ενώ ξέρουν καλά τον επείγοντα χαρακτήρα των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, ειδικά σ' αυτήν την περιοχή, προτεραιότητά τους είναι τα έργα και υποδομές με μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου. Έχουμε ζητήσει, εκτός από την κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού για την ολόπλευρη στήριξη των κατοίκων, μέτρα ανακούφισης και έκτακτη ενίσχυση για τις άμεσες ανάγκες όλων όσων έχουν πληγεί, μέτρα αποκατάστασης και αποζημιώσεις στο ύψος των ζημιών χωρίς καμιά καθυστέρηση.
-- Τι σηματοδοτούν για το ΚΚΕ οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού για το κοινωνικό μέρισμα;
-- Σηματοδοτούν την προσπάθεια της κυβέρνησης να εξωραΐσει μια βάρβαρη φορομπηχτική πολιτική, που παίρνει από μισθωτούς, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους 10 κι επιστρέφει 1 στους πιο εξαθλιωμένους, παριστάνοντας κιόλας τον ευεργέτη. Όμως, η πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων δεν μπορεί να κρυφτεί, γιατί κρίνεται καθημερινά σε κάθε πτυχή της ζωής των λαϊκών οικογενειών. Και το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι οι τραγικές καταστροφές στη Μάνδρα, εξαιτίας μιας πολιτικής που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες στο βωμό του κέρδους και των πλεονασμάτων, για τα οποία η κυβέρνηση καμαρώνει προκλητικά.
-- Η έξοδος από τα μνημόνια τον Αύγουστο του '18 που διακηρύσσει ο πρωθυπουργός, τι σημαίνει κατ' εσάς;
-- Το ζήτημα είναι τι θα σημαίνει για τον ελληνικό λαό. Αφού η ίδια η κυβέρνηση ομολογεί ότι δεν θα καταργηθούν οι αντιλαϊκοί νόμοι των μνημονίων, ότι θα συνεχίσει η επιτροπεία που αφορά όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ότι δεν θα εμποδιστούν τα αντιλαϊκά μέτρα, που έχουν ήδη προνομοθετηθεί για μετά το 2018 και άλλα πολλά. Βεβαίως, μπορεί να υπάρξει μια μεγαλύτερη πρόσβαση της Ελλάδας στις «αγορές χρήματος» και μια κάποια ανάκαμψη της οικονομίας, όμως αυτό θα είναι βασικά καλό κυρίως μόνο για τα κέρδη των ομίλων. Ο λαός θα εξακολουθεί να πληρώνει βαρύ τίμημα, αφού θα είναι σε ισχύ όλα τα μνημόνια και τα μέτρα τους.
-- Αλήθεια κ. Γραμματέα, η μεγάλη συμμετοχή ψηφοφόρων στην εκλογή ηγέτη του νέου φορέα της κεντροαριστεράς τι σηματοδοτεί για εσάς; Και μπορεί να υπάρξει αναγέννηση του χώρου, να έχουμε «εκλογές για τρεις», όπως συνηθίζει να λέει η κ. Γεννηματά;
-- Εμείς απευθυνόμαστε στο λαό που σωστά διαμαρτύρεται για την πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, θυμίζοντάς του ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δεν είναι καθόλου αθώοι του αίματος. Αυτοί άλλωστε κυβέρνησαν για 20 χρόνια και έχουν ψηφίσει όλα τα μνημόνια, το 3ο μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Άρα η «αναγέννησή» του, όπως λέτε, δεν είναι παρά αναπαλαίωση... Κι απ' αυτήν την άποψη, όταν έχουμε εκλογές το ζητούμενο είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ κι όχι αν θα είναι 2 ή 3 οι δυνητικοί νέοι «σωτήρες» - «ολετήρες», για να μοιραστούν σε περισσότερους οι κυβερνητικές καρέκλες.
-- Εκτιμάτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι η σημερινή νέα κεντροαριστερά; Και ο Αλέξης Τσίπρας ο ηγέτης της;
-- Μα ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εξελιχθεί σ' ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και κάνει προσπάθεια να κατοχυρωθεί σ' αυτόν τον χώρο. Και αυτή η πορεία συντελείται με τις ευλογίες διεθνών κύκλων απ' την ΕΕ, τις ΗΠΑ κ.ο.κ. Μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει ουσιαστικά στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Αυτό φυσικά είναι μια ακόμα απόδειξη της πολιτικής χρεοκοπίας του, που από ένα οπορτουνιστικό αριστερό ανάχωμα εξελίχθηκε σ' ένα αστικό κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας, η οποία ιστορικά έχει αποδειχτεί καταλληλότερη, σε κρίσιμες στιγμές, να βγάζει τη βρώμικη δουλειά, σε σύγκριση με τα παραδοσιακά δεξιά κόμματα.
-- Τις καταγγελίες της ΝΔ για τον Π. Καμμένο, με την υπόθεση της Σαουδικής Αραβίας, την κρίνετε σοβαρή;
-- Το πιο σοβαρό σκάνδαλο στην όλη υπόθεση είναι οι αγοραπωλησίες όπλων με ένα κράτος, όπως η Σαουδική Αραβία, που πρωτοστατεί σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην περιοχή. Το ΚΚΕ ήταν το μοναδικό κόμμα που, στην επιτροπή εξοπλιστικών, καταδίκασε αυτή τη συμφωνία, ζητώντας μάλιστα να δοθούν τα πρακτικά στη δημοσιότητα. Από κει και πέρα γνωρίζουμε ότι τέτοιου είδους συναλλαγές γίνονται με διάφορους μεσολαβητές, παρατρεχάμενους που παίρνουν κι αυτοί κάτι... Το σίγουρο είναι ότι ο κ. Καμμένος και γι' αυτό, όπως και για τόσα άλλα, δεν έχει δώσει επαρκείς και πειστικές εξηγήσεις.
-- Αν η ΝΔ καταθέσει πρόταση μομφής για τον υπουργό Άμυνας ή την κυβέρνηση θα την υπερψηφίσετε; Τι ακριβώς θα πράξετε;
-- Προς το παρόν δεν έχει τεθεί τέτοιο ζήτημα. Το σίγουρο είναι ότι το ΚΚΕ δεν πρόκειται να νομιμοποιήσει πολιτικά μια γελοία κι αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση, που εξελίσσεται κάθε μέρα, για υπαρκτά, ακόμα και για ανύπαρκτα ζητήματα, για να κρύψει τη στρατηγική σύμπλευση των δυο κομμάτων και την κοινή τους στάση που αφορούν την υλοποίηση αντιλαϊκών προαπαιτουμένων.
-- Εκτιμάτε ότι υπάρχει «φλερτ» της κυβέρνησης με τους «μπαχαλάκηδες»; Και πιστεύετε ότι ο κίνδυνος τρομοκρατικών οργανώσεων είναι υπαρκτός για τη χώρα;
-- Δεν ξέρω αν υπάρχει «φλερτ», πάντως οι πρόσφατες ενέργειες των συγκεκριμένων ομάδων στο Πολυτεχνείο, που στόχο είχαν να εμποδίσουν τον τριήμερο εορτασμό, σίγουρα θα αφήνουν πολύ ικανοποιημένη την κυβέρνηση, την αμερικανική πρεσβεία και όσους θέλουν να θαφτούν τα μηνύματα του πολυτεχνείου, «έξω οι ΗΠΑ - έξω το ΝΑΤΟ», γιατί είναι με τα μπούνια «μέσα» σε όλα αυτά. Τώρα όσον αφορά την τρομοκρατία, αυτό θα εξαρτηθεί από εκείνους που φτιάχνουν, χρηματοδοτούν κι αξιοποιούν τέτοιες ομάδες, για να υπηρετούν κάθε φορά τα αντιλαϊκά τους σχέδια, αφού τέτοιες «οργανώσεις» υπόκεινται στους σχεδιασμούς τους.
-- Σε περίπτωση που υπάρξει καταδικαστική απόφαση για την ηγεσία της Χρυσής Αυγής στη δίκη που διεξάγεται, εκτιμάτε ότι θα πρέπει να απαγορευτεί στο συγκεκριμένο κόμμα να κατέλθει στις εκλογές;
-- Η Χρυσή Αυγή είναι μια εγκληματική ναζιστική οργάνωση, που προέρχεται από τα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος. Ο εγκληματικός χαρακτήρας της πηγάζει από την απάνθρωπη ναζιστική ιδεολογία της. Γι' αυτό και το πρόβλημα δεν λύνεται με τέτοιου είδους απαγορεύσεις. Αυτό που χρειάζεται, ανεξάρτητα από την απόφαση του δικαστηρίου, που πρέπει φυσικά να αποδώσει τις ποινικές ευθύνες για τα εγκλήματα που διέπραξε η Χρυσή Αυγή, είναι να απομονωθεί αποφασιστικά από τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, μέσα στους τόπους δουλειάς, στα σχολεία, στις γειτονιές, παντού. Να καταδικαστεί τόσο η ίδια όσο όσοι τη θρέφουν.
-- Πριν το τελευταίο Συνέδριό σας είχατε προβεί στην προειδοποίηση για πολεμική αναμέτρηση στην περιοχή, ακόμα και με εμπλοκή της χώρας μας. Τόσους μήνες μετά ανησυχείτε λιγότερο ή περισσότερο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
-- Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εμπλέκει ακόμη περισσότερο τη χώρα στα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, την ώρα που κλιμακώνεται η αντιπαράθεσή τους με άλλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία. Στο επίκεντρο βρίσκεται η μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου, όπως κι η διαπάλη για τους δρόμους μεταφοράς των εμπορευμάτων, για το που θα κατασταλάξουν τα μερίδια των αγορών. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος και μπορεί να αποσοβηθεί μόνον με τον απεγκλωβισμό του λαού μας και των άλλων λαών από όλους εκείνους τους παράγοντες που οδηγούν, αργά η γρήγορα, στο «μακελειό» των λαών.
-- Τις επόμενες ημέρες ξεκινούν μετά από καιρό οι συνομιλίες με τα Σκόπια, υπό την αιγίδα Νίμιτς, για το θέμα του ονόματος. Τι λύση θα στήριζε το ΚΚΕ;
-- Η κινητικότητα που παρατηρείται με την εμπλοκή των Αμερικανών για το ζήτημα του ονόματος έχει στόχευση την παραπέρα ενσωμάτωση της γειτονικής χώρας στον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό. Όμως, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ δεν μπορούν να μπολιάσουν με «ειρήνη» και «ασφάλεια» τις σχέσεις της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ. Το ΚΚΕ εξαρχής είχε τονίσει πως το ζήτημα του ονόματος δεν είναι το κύριο στην υπόθεση της διασφάλισης της ειρήνης. Για κάτι τέτοιο απαιτείται η πάλη των λαών και η ρήξη με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Εάν στο όνομα που συζητιέται αναφέρεται η λέξη «Μακεδονία» ή κάποιο παράγωγό του, θα πρέπει να έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό προσδιορισμό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δίνεται «λαβή» για αναζωπύρωση του εθνικισμού και του αλυτρωτισμού.
-- Σας ανησυχεί η προσπάθεια παρέμβασης της Τουρκίας στη Θράκη;
-- Η κυρίαρχη τάξη της Τουρκίας πάγια επιδιώκει να αξιοποιήσει για τα σχέδιά της σε μια ευρύτερη περιοχή τόσο τις θρησκευτικές και εθνοτικές μειονότητες όσο και τα θρησκευτικά συναισθήματα. Η Θράκη είναι μια από τις περιοχές αυτές, ωστόσο το επικίνδυνο είναι πως αυτοί οι σχεδιασμοί στηρίζονται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, στη λογική του «διαίρει και βασίλευε», συχνά μάλιστα με το πρόσχημα του «αυτοπροσδιορισμού». Στην περίπτωση της Θράκης, ο λαός θα πρέπει να ζυγίσει το τι κινδύνους εγκυμονεί η επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης σε συνδυασμό με την όψιμη αμερικανο-ΝΑΤΟϊκή κινητικότητα στην περιοχή, έναντι των ρωσικών ενεργειακών και άλλων συμφερόντων.
-- Για τους πλειστηριασμούς θα αντιδράσετε; Και πώς;
-- Αντιδράσεις ήδη υπάρχουν και μάλιστα δυναμικές, από εργατικά σωματεία, μαζικούς φορείς, στα οποία συμμετέχουν και τα μέλη, οι φίλοι του ΚΚΕ. Αυτές οι αντιδράσεις ασφαλώς και πρέπει να συνεχιστούν, ενόψει και της έναρξης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, για να προστατευτούν οι λαϊκές κατοικίες από τα νύχια των τραπεζών, αλλά και από την κυβερνητική άθλια προπαγάνδα που ενοχοποιεί αυτές τις κινητοποιήσεις κι ετοιμάζει μάλιστα και νομοθετική ρύθμιση για την ποινικοποίησή τους.
-- Σας απασχολεί, κ. Κουτσούμπα, ότι παρά τη μεγάλη κρίση του πολιτικού συστήματος, τουλάχιστον δημοσκοπικά, το ΚΚΕ δεν έχει μεγάλα οφέλη; Υπάρχει κάτι που πρέπει να αλλάξετε;
-- Το κριτήριο της ενίσχυσης του ΚΚΕ και πολύ περισσότερο της πολιτικής του πρότασης δεν βρίσκεται στις δημοσκοπήσεις, αλλά στην ευρύτερη αποδοχή και υπεροχή των θέσεών του μέσα στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, σε λαϊκές δυνάμεις ακόμα και πέρα από την άμεση εκλογική επιρροή του. Απ' αυτήν την άποψη δεν θα συμφωνήσω ότι είναι «μικρά τα οφέλη», καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, μετά και την πικρή γεύση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκουν αποκούμπι στο ΚΚΕ, μπαίνουν στο κίνημα, προβληματίζονται πάνω στις θέσεις μας. Υπάρχουν πολλά ενθαρρυντικά δείγματα σε χώρους δουλειάς, σε λαϊκές συνοικίες, στη νεολαία. Δεν λέμε βέβαια ότι είναι όλα καλά, πρώτοι εμείς αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει ακόμα απόσταση μεταξύ των αγώνων που εκδηλώνονται και αυτών που υπάρχει ανάγκη για να οδηγηθούμε σε ριζικές αλλαγές προς όφελος του λαού. Σε αυτόν το δρόμο βαδίζουμε και προσπαθούμε να δίνουμε καθημερινά τον καλύτερό μας εαυτό.
-- Πολλοί -πρόσφατα και ο Άδωνις Γεωργιάδης- επιμένουν πως αν ο κομμουνισμός κέρδιζε στην Ελλάδα η χώρα θα είχε περίπου καταστραφεί. Επικαλούνται, μάλιστα, και παλαιά στελέχη της αριστεράς που δήλωναν περίπου «ευτυχώς που χάσαμε». Τι απαντάτε;
-- Η ιστορία -δυστυχώς ή ευτυχώς- δεν γράφεται με «αν». Το σίγουρο είναι ότι ο λαός καταστρέφεται σήμερα, ενώ έχει υποστεί ουκ ολίγα δεινά στο παρελθόν, εξαιτίας του καπιταλισμού κι όχι του κομμουνισμού. Τώρα, όσον αφορά, τα «παλαιά στελέχη της αριστεράς», στα οποία αναφέρεστε, η ιστορία έχει αποδείξει ότι όσοι υπογράφουν δήλωση μετάνοιας στο σύστημα, γίνονται αργά ή γρήγορα οι καλύτεροί του υπηρέτες, σε σημείο μάλιστα να τους επικαλείται και ο κύριος Άδωνις.
-- Εκατό χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση εκτιμάτε, δηλαδή, ότι ο κομμουνισμός μπορεί να επανέλθει;
-- Και μόνο το γεγονός ότι πρώτοι απ' όλους οι εχθροί του σοσιαλισμού - κομμουνισμού αφιερώνουν τόνους μελάνης, για να συκοφαντούν το σοσιαλισμό αποτελεί περίτρανη απόδειξη της επικαιρότητάς του. «Επαναφορά» δεν πρόκειται να συμβεί. Οι νέες επαναστάσεις κι εξεγέρσεις που θα γίνουν αναμφίβολα και στον 21ο αιώνα, θα βασίζονται πάνω στην πείρα της Οκτωβριανής Επανάστασης και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης που ακολούθησε. Θα παίρνουν υπόψη διδάγματα και συμπεράσματα, τα θετικά αλλά και τα αρνητικά, τα νικηφόρα άλματα και τις αδυναμίες, ελλείψεις και λάθη, έτσι ώστε αυτή τη φορά η εργατική τάξη, οι λαοί να νικήσουν οριστικά και αμετάκλητα. Είμαστε βέβαιοι ότι ο κομμουνισμός είναι το μέλλον του κόσμου, ότι θα γίνει πραγματικότητα και «θα είναι ντάλα μεσημέρι».

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

«Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή! Η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική!»

«​Νοέμβρης 1973 - Νοέμβρης 2017: Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή! Η Ιστορία γράφεται με πάλη ταξική!
Ο ξεσηκωµός του Πολυτεχνείου, τον Νοέµβρη του 1973, αποτελεί πολύτιµη πηγή πείρας για τους σηµερινούς και τους αυριανούς µας αγώνες. Και φέτος θα βρεθούν αυτοί που θα εµφανίζονται σαν τιµητές του Πολυτεχνείου την ίδια ώρα που µε την πολιτική τους τσακίζουν τη ζωή των εργαζοµένων και της νεολαίας. Αυτό κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Άλλοι µε διάφορους τρόπους θα διαστρεβλώνουν τα συµπεράσµατα απ’ τον ξεσηκωµό, για να δικαιολογούν τη βάρβαρη πολιτική τους. Αυτό κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Και φέτος θα βγουν από τις τρύπες τους οι νοσταλγοί της χούντας και των βασανιστών της να κάνουν λόγο για “µύθο” του Πολυτεχνείου, αλλά και για τα “καλά” της χούντας. Αυτό κάνει η ναζιστική εγκληµατική Χρυσή Αυγή και άλλοι. Ποια είναι όµως η αλήθεια;
Ποιοι και γιατί επέβαλαν τη στρατιωτική δικτατορία;
Η διακυβέρνηση της χώρας, την 21η Απριλίου 1967, πέρασε από τα αστικά κόµµατα σε τµήµατα δυνάµεων του στρατού. Το πραξικόπηµα έγινε στο όνοµα του υποτιθέµενου “κοµµουνιστικού κινδύνου”. Αποδείχθηκε, για µια ακόµη φορά, πως ο αντικοµµουνισµός είναι πάντοτε προποµπός συνολικότερων αντιλαϊκών σχεδίων, έχει στο στόχαστρο συνολικά τον λαό, τη νεολαία, το κίνηµα. Οι λόγοι που επέβαλαν τη δικτατορία ήταν η ανάγκη του αστικού πολιτικού συστήµατος να προσπαθήσει να υπερβεί τις αντιθέσεις του, αλλά και για να στηριχτούν οι επιδιώξεις του αµερικανο-ΝΑΤΟικού ιµπεριαλισµού στην περιοχή.
Η εξουσία δεν άλλαξε χέρια, την κρατούσαν οι µεγάλοι επιχειρηµατικοί όµιλοι, όπως και πριν τη δικτατορία, είτε ήταν στην κυβέρνηση η “Δεξιά” είτε το “Κέντρο” είτε οι λεγόµενοι αποστάτες. Αυτό που άλλαξε ήταν η µορφή άσκησής της. Τα µονοπώλια βγήκαν ενισχυµένα απ’ τη χουντική διακυβέρνηση. Τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών εκτινάχθηκαν, ενώ εντάθηκε η εκµετάλλευση της εργατικής τάξης, τσακίστηκε το εργατικό κίνηµα µε την καταστολή. Ενδεικτικό της πολιτικής υπέρ των µεγάλων επιχειρηµατικών οµίλων που άσκησε και η χούντα είναι η πορεία των καπιταλιστικών κερδών, που αυξήθηκαν κατά 186% την περίοδο 1961 - 1971, ενώ οι µισθοί και τα µεροκάµατα, που το 1961 αποτελούσαν το 34,5% του ιδιωτικού εγχώριου εισοδήµατος, το 1971 έφταναν µόλις στο 40,5%. Αυτό το καθεστώς υµνούν σήµερα οι ναζί εγκληµατίες της Χρυσής Αυγής, που είχε στα όπα - όπα το µεγάλο κεφάλαιο και τα κέρδη του, και στο “γύψο” τον λαό, τη νεολαία, τις ανάγκες και τους αγώνες τους. Και σήµερα, άλλωστε, η Χρυσή Αυγή µε την εγκληµατική της δράση υπηρετεί τους καπιταλιστές, θέλει τους εργάτες να δουλεύουν σαν “σκλάβοι”.
Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ οργανώνουν τον αντιδικτατορικό αγώνα
Η αδυναµία του λαϊκού κινήµατος να αντιτάξει εξαρχής οργανωµένη αντίσταση για να αποτύχει το πραξικόπηµα, παρότι τα σχέδια για επιβολή της δικτατορίας ήταν γνωστά, έβαλε τη σφραγίδα της στην αντιδικτατορική πάλη που αργοπόρησε να πάρει µαζικά χαρακτηριστικά. Επιβεβαιώνεται πως µονάχα ένα γερά οργανωµένο εργατικό - λαϊκό κίνηµα που αντιπαλεύει την εξουσία των µονοπωλίων, όντας οργανωµένο στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις, µε πολιτική επαγρύπνηση, µπορεί να είναι έτοιµο για να αντιµετωπίσει και τέτοια σχέδια σε βάρος του λαού. Βασική προϋπόθεση για να µπορέσει το εργατικό - λαϊκό κίνηµα να ανασυνταχθεί και να οργανωθεί, όπως αποδείχτηκε και από την περίοδο του αγώνα ενάντια στη δικτατορία, είναι το δυνάµωµα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Η κλιµάκωση του αγώνα
Απ’ την πρώτη στιγµή του πραξικοπήµατος, χιλιάδες µέλη και φίλοι του ΚΚΕ εξορίστηκαν σε ξερονήσια, ενώ στη διάρκεια της χούντας πολλοί βασανίστηκαν στα κολαστήριά της, πέρασαν από έκτακτα στρατοδικεία και είτε φυλακίστηκαν είτε εξορίστηκαν. Το πρώτο διάστηµα µετά την επιβολή της δικτατορίας, όταν κυριαρχούσαν ακόµα ο φόβος και η ηττοπάθεια, καθοριστική σηµασία για το σπάσιµο αυτού του κλίµατος, για να πάρει κουράγιο ο λαός, είχε η αταλάντευτη στάση των κοµµουνιστών απέναντι στους ανακριτές και τους βασανιστές. Πολλοί φυλακισµένοι και εξόριστοι, κοµµουνιστές και κοµµουνίστριες, στην πρώτη γραµµή των αγωνιστών, έδωσαν τέτοιο παράδειγµα.
Το ΚΚΕ, µετά τη 12η Ολοµέλεια της Κεντρικής Επιτροπής (Φλεβάρης 1968), άρχισε να ανασυγκροτεί τις παράνοµες Οργανώσεις του, να ξεκαθαρίζει τις γραµµές του απ’ τους οπορτουνιστές που ήθελαν να το διαλύσουν, στο όνοµα της “ανανέωσής” του. Ξεκινά η κυκλοφορία του παράνοµου “Ριζοσπάστη”.
Τον Σεπτέµβρη του 1968 ιδρύεται η ΚΝΕ. Η απόφαση αυτή δηµιουργεί νέα δεδοµένα για την ανασυγκρότηση του νεολαιίστικου κινήµατος. Ταυτόχρονα, ξεκινά και η έκδοση του παράνοµου “Οδηγητή”. Η συµβολή της ΚΝΕ και του ΚΚΕ ήταν πολύτιµη για την οργάνωση των αγώνων της νεολαίας ενάντια στη χούντα.
Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και καθώς αναπτύσσονται οι Οργανώσεις τους, ιδρύονται οι αντιδικτατορικές Οργανώσεις: Η Ενιαία Συνδικαλιστική Αντιδικτατορική Κίνηση - ΕΣΑΚ (τον Απρίλη του ’68), αργότερα η Αντιδικτατορική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας (Αντι-ΕΦΕΕ) και η Μαθητική Οργάνωση Δηµοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (ΜΟΔΝΕ).
Σε πρώτη φάση, ο αγώνας είχε διάφορες µορφές: Διαβήµατα, υποµνήµατα, διακίνηση του παράνοµου Τύπου, προπαγανδιστική δουλειά µε πέταγµα τρικ, αναγραφή συνθηµάτων και µετάδοση ηχογραφηµένων µηνυµάτων σε κεντρικά σηµεία, κινητοποιήσεις οικογενειών κρατουµένων κατά των βασανιστηρίων.
Στα τέλη του 1971 και καθώς εξελίσσεται διεθνής καπιταλιστική οικονοµική κρίση (η λεγόµενη “πετρελαϊκή”), ο αντιδικτατορικός αγώνας αρχίζει να σηµειώνει άνοδο.
Ιδιαίτερα, το 1973 υπάρχουν αντιδράσεις και από την εργατική τάξη. Στην πρώτη γραµµή µπαίνουν διεκδικήσεις για την ίδρυση σωµατείων, για τα µεροκάµατα, τα ωράρια, τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Οργανώνονται απεργίες στους τυπογράφους της Αθήνας, στους αλιεργάτες της Καβάλας, στους τεχνικούς της “Ολυµπιακής”, στη ΔΕΗ και αλλού. Κινητοποιήσεις οργανώνονται και απ’ τους φοιτητές - σπουδαστές. Απ’ το 1972 ξεκινούν κινητοποιήσεις µε αιχµή το αίτηµα της διεξαγωγής γνήσιων σπουδαστικών εκλογών. Το 1973, µε αφορµή τον “καταστατικό χάρτη” της Ανώτατης Παιδείας που προωθούσε η χούντα, οι αγώνες κλιµακώνονται. Το Φλεβάρη οι φοιτητές καταλαµβάνουν τη Νοµική για δύο µέρες. Μέσα στους µήνες Μάρτη - Απρίλη γίνονται καταλήψεις, ξανά στη Νοµική και στην Ιατρική, διάφορες κινητοποιήσεις σε άλλες σχολές της Αθήνας, της Πάτρας, της Θεσσαλονίκης.
Αγωνιστικές κινητοποιήσεις οργανώνονται και από αγρότες σε ορισµένους χώρους, γίνονται συλλαλητήρια εναντίον των απαλλοτριώσεων γης που εφαρµόζονταν για την εγκατάσταση µονοπωλιακών οµίλων (π.χ. ΠΕΤΡΟΛΑ).
Παράλληλα, πραγµατοποιούνται και εκδηλώσεις µε καθαρά πολιτικό - αντιδικτατορικό χαρακτήρα. Τέτοιες µέρες κινητοποίησης του λαού ήταν η 28η Οκτώβρη του ’72, η επέτειος του πραξικοπήµατος το ’73 και η Πρωτοµαγιά του ’73. Η ανάπτυξη του αντιδικτατορικού αγώνα, βέβαια, δεν προέκυψε µόνο απ’ το ανέβασµα των µορφών πάλης, αλλά και µε την όξυνση της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης. Είχε µεγάλη σηµασία, για να προχωρήσει το κίνηµα µπροστά, να ηττηθούν οι απόψεις που αποδέχονταν το λεγόµενο “δηµοκρατικό” εγχείρηµα της χούντας, µε σκοπό να το αξιοποιήσουν, όπως έλεγαν, εκφράζοντας τη λογική του µικρότερου κακού, του “ρεαλισµού”. Βασικοί φορείς αυτών των απόψεων ήταν δυνάµεις του αναθεωρητικού φραξιονιστικού τµήµατος που αποχώρησε το 1968 από το ΚΚΕ, του λεγόµενου “ΚΚΕ Εσωτερικού”, καθώς και η ηγεσία της ΕΔΑ.
Έτσι, φτάσαµε στον Νοέµβρη του ’73 και την κατάληψη του Πoλυτεχνείου, που δεν ήρθε σαν “κεραυνός εν αιθρία” αλλά ήταν η κορύφωση όλης της προηγούµενης αγωνιστικής πορείας του λαϊκού και του νεολαιίστικου κινήµατος.
Ο ξεσηκωµός του Πολυτεχνείου
Το απόγευµα της Τετάρτης (14/11/1973), ξεκινά η κατάληψη του Πολυτεχνείου. Φτιάχνεται ο πρώτος ραδιοφωνικός ποµπός, αρκετός κόσµος µαζεύεται γύρω απ’ το Πολυτεχνείο έως το βράδυ.
Την επόµενη µέρα, η Κοµµατική Οργάνωση Αθήνας καλεί τους εργαζόµενους και τους νέους να κατέβουν µαζικά στο Πολυτεχνείο. Από εκείνη τη στιγµή, η κατάληψη του Πολυτεχνείου καθώς ενώνεται µε το εργατικό - λαϊκό κίνηµα αποκτά χαρακτήρα παλλαϊκού ξεσηκωµού. Δίπλα στο σύνθηµα “Ψωµί - Παιδεία - Ελευθερία”, δυνάµωναν και τα “Έξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ” και “Κάτω η Χούντα”. Το µήνυµα ήταν πολιτικό, ανατρεπτικό, αντιιµπεριαλιστικό. Ο ρόλος του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ, παρά τις ελλείψεις που παρουσιάστηκαν, ήταν σηµαντικός. Η 16η Νοέµβρη ήταν η µέρα κορύφωσης της εξέγερσης. Οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας προχωρούν και αυτοί σε καταλήψεις. Στην Αθήνα, χιλιάδες λαού κατεβαίνουν µε πυκνά και µεγάλα µπλοκ στο Πολυτεχνείο. Οι οικοδόµοι και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι έχουν τα µαχητικότερα µπλοκ. Περίπου 150.000 λαού είναι στους δρόµους. Η αστυνοµία χτυπά τον λαό, χωρίς να µπορεί να διαλύσει τις διαδηλώσεις. Αργά το απόγευµα, πέφτουν οι πρώτοι νεκροί. Ξηµερώµατα της 17ης Νοέµβρη, τα τανκς κυκλώνουν το Πολυτεχνείο. Στις 3 το πρωί, ένα απ’ τα τανκς πέφτει πάνω στην πύλη του Πολυτεχνείου. Η θυσία δεν πήγε χαµένη: `Ανοιξε ο δρόµος για την κατάρρευση της δικτατορίας. Χιλιάδες νέοι και νέες απ’ το παράδειγµα του Πολυτεχνείου διαπαιδαγωγήθηκαν µε τα ιδανικά του οργανωµένου αγώνα.
Τελικά τον Ιούλη του 1974, κάτω από το βάρος της Κυπριακής τραγωδίας, στην οποία η χούντα πρωτοστάτησε, και την τουρκική εισβολή και κατοχή που ακολούθησαν, αλλά και λόγω των αναγκών του ίδιου του συστήµατος, το στρατιωτικό καθεστώς κατέρρευσε, ως αποτέλεσµα του συµβιβασµού που επήλθε ανάµεσα στις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και του αστικού πολιτικού κόσµου από τη µία και τη χουντική διακυβέρνηση από την άλλη.
Η µορφή άσκησης της εξουσίας το 1974 άλλαξε. Η εξουσία όµως παρέµεινε στα χέρια των εφοπλιστών, των βιοµηχάνων, των τραπεζιτών, των µεγαλοεπιχειρηµατιών. Όσες κυβερνήσεις αναδείχτηκαν από τότε υπηρετούν το κεφάλαιο και τις διεθνείς καπιταλιστικές ενώσεις στις οποίες συµµετέχει.
Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!
«Έφτασαν ντυµένοι “φίλοι” αµέτρητες φορές οι εχθροί µου τα παµπάλαια δώρα προσφέροντας. Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε παρά µόνο σίδερο και φωτιά. (…) Μόνο όπλα και σίδερο και φωτιά»
Οδυσσέας Ελύτης
Σήµερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν µπορεί να παριστάνει τον τιµητή του Πολυτεχνείου. Τρίζουν τα κόκαλα των νεκρών αγωνιστών του λαού όταν η κυβέρνηση από τη µία “ξεγυµνώνεται” μπροστά στον αµερικάνικο ιµπεριαλισµό, όπως µε την πρόσφατη επίσκεψη του Τσίπρα στον Τραµπ, και από την άλλη εµφανίζεται σαν “συνεχιστής” ηρωικών στιγµών του εργατικού - λαϊκού κινήµατος.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στηρίζει τις επιδιώξεις του κεφαλαίου στον ανταγωνισµό µε άλλα µονοπώλια άλλων χωρών. Γι’ αυτό και βάζει πλάτη στα επικίνδυνα πολεµικά σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή. Παίρνει µέρος στις µεγάλες κόντρες µεταξύ των ιµπεριαλιστών ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ρωσίας, Κίνας και άλλων καπιταλιστικών κρατών.
Η κυβέρνηση:
  • Αναβαθµίζει την αµερικάνικη βάση της Σούδας, το βασικό ορµητήριο για τους πολέµους στη Μέση Ανατολή, παζαρεύει τη δηµιουργία νέων βάσεων στη χώρα µας. Μετατρέπει την Αλεξανδρούπολη σε ΝΑΤΟλκό ορµητήριο.
  • Συγκαλύπτει τα σχέδια αξιοποίησης της βάσης του Άραξου για την αποθήκευση πυρηνικών όπλων.
  • Φορτώνει στις πλάτες του λαού 2,4 δισ. δολάρια για την αναβάθµιση των "F-16". Η δαπάνη αυτή δεν έχει καµιά σχέση µε την άµυνα της χώρας. Οι ίδιες οι ΗΠΑ λένε ανοιχτά ότι η αναβάθµιση γίνεται για την πιο αποτελεσµατική εµπλοκή της Ελλάδας στους πολέµους του ΝΑΤΟ.
Όλα αυτά γίνονται στο όνοµα της “γεωστρατηγικής αναβάθµισης” της Ελλάδας και µε τη συµφωνία όλων των κοµµάτων, πλην του ΚΚΕ. Οι στόχοι της κυβέρνησης και της πλουτοκρατίας είναι εχθρικοί για τη νεολαία και τον λαό. Αφορούν αποκλειστικά τα κέρδη, το κοµµάτι από την πίτα που θέλουν να πάρουν οι µεγάλοι επιχειρηµατικοί όµιλοι της Ελλάδας. Τίποτα θετικό δεν προµηνύει η πιο βαθιά εµπλοκή της Ελλάδας στους ανταγωνισµούς και τους πολέμους των ιµπεριαλιστών. Κέρδισε κάτι ο ελληνικός λαός από τη συµµετοχή της Ελλάδας στους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Συρία;
Οι κόντρες µεταξύ των ιµπεριαλιστών και των αστικών τάξεων κάθε χώρας για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στα πετρέλαια, το φυσικό αέριο και τους ενεργειακούς δρόµους της περιοχής µπορούν να οδηγήσουν σε γενίκευση του ιµπεριαλιστικού πολέµου.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ µπλέκει το λαό στα επικίνδυνα πολεµικά σχέδια στην περιοχή καλλιεργώντας την αφέλεια ότι το ΝΑΤΟ µας “προστατεύει”.
ΝΑΤΟ σηµαίνει χούντες και πολέµοι!
  • Η στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα έχει τη σφραγίδα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ.
  • Η εισβολή και η κατοχή του 37% της Κύπρου έχουν τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ.
  • Η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο έχει δώσει αέρα στα πανιά των διεκδικήσεων εκ µέρους της τουρκικής πλουτοκρατίας.
  • Το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα στο Αιγαίο.
Το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και οι καπιταλιστές µετράνε µόνο τα κέρδη τους, τους τζίρους και τα συµφέροντά τους. Στέλνουν τους λαούς να χύσουν το αίµα τους για ξένα προς τις ανάγκες τους συµφέροντα.
Δεν θα γίνουµε κρέας για τα κανόνια των εκµεταλλευτών! Παλεύουµε µε τη δική µας σηµαία, για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες του λαού και της νεολαίας. Οι λαοί µε τον αγώνα τους και την αλληλεγγύη τους µπορούν να ανοίξουν έναν ριζικά διαφορετικό δρόµο σε ρήξη µε την εξουσία του κεφαλαίου, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Παλεύουµε για µία κοινωνία χωρίς κρίσεις, πολέµους, εκµετάλλευση
Ο λαός, η νεολαία, όταν είµαστε οργανωµένοι και ενωµένοι, όταν ξέρουµε γιατί παλεύουµε, µπορούµε να ξεπεράσουµε κάθε δυσκολία. Μπορούµε να αποκτήσουµε τεράστια δύναµη! Βάζοντας στο στόχαστρο τον πραγµατικό αντίπαλο: την εξουσία του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν. Σήµερα έχουµε περισσότερες αποδείξεις. “Σωτήρες” και “εύκολες λύσεις” δεν υπάρχουν. Παίρνουµε τη ζωή µας στα δικά µας χέρια. Συνεχίζουµε την πάλη για να ανατρέψουµε τη δικτατορία των µονοπωλίων, για να κατακτήσει ο λαός την εξουσία και να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει!
Ο 20ός αιώνας “άνοιξε” µε την Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση στη Ρωσία. Ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας νέων σοσιαλιστικών επαναστάσεων, που θα οδηγήσουν ξανά την ανθρωπότητα στην πρόοδο! Η κατάργηση της εκµετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ο σοσιαλισµός, είναι το µέλλον!»

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την Κυριακή 5 Ιούλη του 2015, οπότε και πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα με πρωτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σε μια προσπάθεια εγκλωβισμού του λαού στο δρόμο των θυσιών διαρκείας για την έξοδο από την καπιταλιστική κρίση προς όφελος του κεφαλαίου.
Η πείρα που συγκεντρώθηκε από τότε είναι πολύ πλούσια για να αντληθούν συμπεράσματα, ώστε να δυναμώσει η εργατική - λαϊκή πάλη ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του, τις κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα που το υπηρετούν.
Θυμίζουμε ότι το ψευδεπίγραφο δίλημμα ανάμεσα στο «ΝΑΙ» και στο «ΟΧΙ» είχε αποκαλυφθεί ευθύς εξαρχής μόνο από το ΚΚΕ, που με κάθε τρόπο καλούσε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να το «ακυρώσουν» στην πράξη, να το επιστρέψουν ως απαράδεκτο. Το Κόμμα επισήμανε από την πρώτη στιγμή ότι το «ΟΧΙ» και το «ΝΑΙ» είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: Το «ΝΑΙ» δήλωνε τη συμφωνία με το μνημόνιο που είχαν καταθέσει ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, ενώ το «ΟΧΙ» δήλωνε την υπεράσπιση του σχεδίου των 47+8 σελίδων που είχε καταθέσει η ελληνική κυβέρνηση, με αντίστοιχα βάρβαρα μέτρα, το λεγόμενο «μνημόνιο Τσίπρα». «Το κάλπικο ΟΧΙ που προτείνει η κυβέρνηση είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ στο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ΝΑΙ στην κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος του λαού», αναφερόταν στη Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ, της 28/6/2015.

***

Αυτό ήταν το διακύβευμα του δημοψηφίσματος, όσο κι αν οι δύο πλευρές που αντιπαρατέθηκαν έβαλαν μπόλικη γαρνιτούρα για να μπερδέψουν το λαϊκό κριτήριο. Από τη μία, το μπλοκ του «ΝΑΙ», με δυνάμεις όπως τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και όσους στήριξαν με πάθος τη λαϊκή χρεοκοπία τα τελευταία χρόνια, αναπαρήγαγε τα πιο αντιδραστικά επιχειρήματα και προσπαθούσε να παρουσιάσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως κάτι που δεν είναι, ως αντισυστημική έως και «κομμουνιστική» δύναμη.
Από την άλλη, στο μπλοκ του «ΟΧΙ», δίπλα στην κυβέρνηση στάθηκαν διάφορες οπορτουνιστικές δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες, αλλά και εθνικιστικές όπως το ΕΠΑΜ, σε συνέχεια της στήριξης στην «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου 6μήνου του 2015. Όλοι μαζί φόρεσαν το μανδύα της αντίστασης στα «νεοφιλελεύθερα σχέδια του Βερολίνου», της αλλαγής της ΕΕ, της διόρθωσης τελικά του καπιταλισμού από μια κυβέρνηση που δήθεν συγκρούεται με τους δανειστές. Πρωτοστάτησαν στον εγκλωβισμό της εργατικής - λαϊκής δυσαρέσκειας και αγανάκτησης, της προσδοκίας χιλιάδων εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, πρωτοστάτησαν στην εξαπάτησή τους.
Στο ΚΚΕ ασκήθηκε πίεση για να συρθεί κι αυτό στην επιλογή αστικού στρατοπέδου, για να ξεδοντιαστεί εντελώς το εργατικό κίνημα. Μια πίεση που κορυφώθηκε με χυδαίες επιθέσεις σε μέλη και φίλους του Κόμματος που διακινούσαν τη μοναδική ταξική, εργατική - λαϊκή απάντηση: «"Όχι" στην πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, "όχι" στην πρόταση της κυβέρνησης. Αποδέσμευση από την ΕΕ με το λαό στην εξουσία».
Βεβαίως, επειδή «Κυριακή κοντή γιορτή», δεν πέρασαν πολλές μέρες και οι ηγεσίες των δύο μπλοκ συμφώνησαν στο τρίτο και βαρύτερο μνημόνιο. ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι ψήφισαν τη νέα σφαγή του λαού, και μάλιστα με 222 ψήφους, στη Βουλή, εκφράζοντας αποφασιστική συναίνεση στην κατακρεούργηση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

***

Η στάση που κράτησε το ΚΚΕ, καλώντας το λαό να απορρίψει και τα δύο προτεινόμενα μνημόνια και να βγει επιθετικά στο προσκήνιο, επέτρεψε σε εργατικές - λαϊκές δυνάμεις να μη σταθούν αμήχανα στις εξελίξεις. Στην πράξη φάνηκε ότι αυτή η προσπάθεια συνέβαλε να μην επικρατήσει πλήρως στο λαό η παραίτηση από την ταξική πάλη, να μην παρασυρθούν δυνάμεις στο ρεύμα της απογοήτευσης και του συμβιβασμού, να αποκρουστεί το «δεν αλλάζει τίποτα».
Η ίδια η πραγματικότητα έδειξε ότι η κυβέρνηση, το κεφάλαιο και η ΕΕ δεν κατάφεραν να τσακίσουν το κίνημα με τις αυταπάτες και την τρομοκρατία. Αυτό φάνηκε τους επόμενους μήνες, με την απεργία που πραγματοποιήθηκε λίγες βδομάδες μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015 και τους μετέπειτα αγώνες της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων αγροτών κ.λπ. Πολύ περισσότερο, τους επόμενους μήνες στην οργάνωση της πάλης ενάντια στα μνημόνια και τις συμφωνίες που ακολούθησαν. Έδωσε τη δυνατότητα και σήμερα να συνεχίζονται οι αντιστάσεις στην αντεργατική - αντιλαϊκή επίθεση, να συσπειρώνονται δυνάμεις σε ταξική κατεύθυνση.
Και, κυρίως, η στάση αυτή ανέδειξε την πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο πέρα από ψευδαισθήσεις και αυταπάτες. Δηλαδή, αν επιβεβαιώθηκε κάτι αυτά τα δύο χρόνια, δεν είναι ούτε η ασυνέπεια του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η μπαγαποντιά του. Αυτή δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Επιβεβαιώνεται ότι η ανατροπή αυτού του δρόμου που βαδίζουμε σήμερα, που γεννάει κρίσεις, μνημόνια, φτώχεια, πολέμους και ανεργία, δεν γίνεται με τη στοίχιση των εργαζομένων πίσω από τους στόχους της αστικής τάξης και τα παζάρια ανάμεσα στους καπιταλιστές και τις κυβερνήσεις τους. Αυτό που πραγματικά μπορεί να βάλει φρένο και να αλλάξει την πορεία, είναι η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η ενίσχυση της Κοινωνικής Συμμαχίας σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του. Η ανυποχώρητη πάλη για την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών που εμποδίζεται από το κυνήγι του κέρδους. Με πάλη που θα έχει προοπτική της την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.
Δ. Π.

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Παρασκευή 30 Ιούνη 2017

«Λαγός» η «Αυγή» για νέο χτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας

Ως «έσχατο μέσο» χαρακτηρίζει την απεργία η κυβερνητική εφημερίδα «Αυγή» σε άρθρο (28/6) με το οποίο επιτίθεται αισχρά στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Τοπικής Διοίκησης. Ο συντάκτης του κειμένου αναπαράγει και ενισχύει ό,τι πιο ελεεινό έχει γραφτεί και ακουστεί στις εφημερίδες και σε άλλα αστικά ΜΜΕ σε βάρος των εργατικών αγώνων, των διεκδικήσεων, και ιδιαίτερα ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας. Μέχρι τώρα είχαμε δει, όταν κινητοποιούνται οι αγρότες, τα φώτα να πέφτουν πάνω στους «αγανακτισμένους» μεταφορείς. Οταν απεργούν οι εργαζόμενοι των μεταφορών, στους «αγανακτισμένους» αγρότες. Κι όταν απεργούν οι ναυτεργάτες ή οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, στους «αγανακτισμένους» τουρίστες κ.ο.κ. Κάπως έτσι ξεδιπλώνεται πάντα η προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού». Ολα αυτά, όμως, είναι ερασιτεχνισμοί για την «Αυγή», η οποία είπε να ...ενώσει όλους τους «αγανακτισμένους» και να ξεμπερδεύει μια και καλή με τις απεργίες, που όπως λέει στηρίζονται «στην ομηρία των πολιτών»! Κάπως έτσι, καταλήγει να κατηγορεί για «ομηρία» της κοινωνίας, εκτός από τους εργαζόμενους των ΟΤΑ, τους αγρότες που «καταλαμβάνουν τους δρόμους και παραλύουν εμπορικά τη χώρα», τους εργαζόμενους στα λιμάνια, που με τις απεργίες τους προκαλούν τεράστιες ζημιές κ.λπ.
***
Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο, ο αρθρογράφος μιλάει για «ασυγχώρητες ευθύνες» του ΚΚΕ, που όπως λέει «έχει ισχυρές συνδικαλιστικές προσβάσεις στους κλάδους των εργαζομένων στους ΟΤΑ και στους αγρότες»... Και αποφαίνεται για το ΚΚΕ: «Δεν μπορεί να είσαι και με τους αγρότες απεργούς και με τους εργαζόμενους στα λιμάνια απεργούς, όταν ο ένας κλάδος τιμωρεί ελαφρά τη καρδία έναν άλλο και όλοι μαζί τη χώρα που ματώνει και αγωνίζεται να βγει από την ασφυξία της χρεοκοπίας» (!) Εκτός λοιπόν από το δικαίωμα στην απεργία, το λιβελογράφημα της «Αυγής» θέλει να πετάξει στα σκουπίδια και την ταξική αλληλεγγύη, δηλαδή την έμπρακτη έκφραση της συμπαράστασης στους απεργούς ενός κλάδου από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική, που συνθλίβονται από τον ίδιο αντίπαλο, τα μονοπώλια και το κράτος τους. Η «Αυγή» σκόπιμα παρουσιάζει όλους αυτούς να έχουν διαφορετικά και συγκρουόμενα συμφέροντα, για να υπονομεύσει την προοπτική κοινής πάλης και της συμμαχίας τους, να συκοφαντήσει την αλληλεγγύη και να παροτρύνει τον «κοινωνικό αυτοματισμό», κατατάσσοντας όποιον αγωνίζεται και διεκδικεί στους «εχθρούς» της οικονομίας και της ανάκαμψης. Ομολογεί εμμέσως εξάλλου ο αρθρογράφος ότι δεν γίνεται να είσαι και με την καπιταλιστική ανάπτυξη, και με τις δίκαιες εργατικές - λαϊκές διεκδικήσεις, αφού αυτές βλάπτουν τα «εθνικά συμφέροντα» όπως λέει το άρθρο, δηλαδή το συμφέρον της αστικής τάξης, με το οποίο ταυτίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας τη βρώμικη δουλειά για το κεφάλαιο.
***
Φτάνοντας στο διά ταύτα και για να κάνει τα πράγματα πιο σαφή, γράφει η «Αυγή»: «Ορισμένοι κρίσιμοι για τα κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα κλάδοι δεν έχουν το δικαίωμα της απεργίας». Για όποιον δεν το κατάλαβε, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ τρέχει ως «λαγός» μπροστά, ανοίγοντας το δρόμο και καλώντας ουσιαστικά σε αποφασιστική περιστολή του απεργιακού δικαιώματος. Αποδεικνύεται «βασιλικότερη του βασιλέως», καθώς προπαγανδίζει μέτρα πιο προωθημένα από αυτά που συμφωνήθηκαν στην πρόσφατη «αξιολόγηση» και αφορούν τη νομοθέτηση νέων εμποδίων στην προκήρυξη απεργιών από τα σωματεία. Είναι φανερό ότι όσοι έχουν πάρει εργολαβία την κατασυκοφάντηση των αγώνων και την προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού», όπως η κυβέρνηση και οι εφημερίδες της, συμπληρωματικά σε «ναυαρχίδες» της αστικής προπαγάνδας, το πάνε πολύ πιο μακριά. Το πρόβλημά τους δεν είναι η ρύπανση, ούτε η δημόσια υγεία, για την οποία κόπτονται δήθεν, αφού η πολιτική που υπερασπίζονται και υλοποιούν είναι υπεύθυνη για την επιβάρυνση και σε αυτούς τους τομείς, για τη συνολική υποβάθμιση της ζωής της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.
***
Το πραγματικό τους πρόβλημα είναι το αίτημα των εργαζομένων για «μόνιμη και σταθερή δουλειά», την οποία η κυβέρνηση θεωρεί «εκτός τόπου και χρόνου», αφού το κεφάλαιο έχει ανάγκη από «μόνιμα» ευέλικτους και ανασφαλείς εργαζόμενους. Γι' αυτό η «Αυγή» γράφει: «... Στους δήμους, όπου το καλοκαίρι διπλασιάζεται ο πληθυσμός τους και χρειάζονται για τέσσερις μήνες περισσότερα χέρια, τι θα κάνουν οι έκτακτοι τους υπόλοιπους οκτώ μήνες;». Δεν λέει βέβαια η «Αυγή» ότι οι υπηρεσίες αυτές είναι μόνιμα υποστελεχωμένες, ακόμα κι αν πάρουμε σαν κριτήριο τη στοιχειώδη λειτουργία τους και όχι τις σύγχρονες ανάγκες. Οτι η εντατικοποίηση πάει σύννεφο για μόνιμους και συμβασιούχους και ότι ακόμα και η «λύση» των πεντάμηνων που βρήκαν για τις «έκτακτες» ανάγκες, με την εκμετάλλευση των συμβασιούχων και τα απανωτά «ατυχήματα», δείχνει τη συνολικότερη αντίληψη και αυτής της κυβέρνησης για τα εργασιακά δικαιώματα και τις ανάγκες. Φτάνει μάλιστα στο σημείο η «Αυγή» να «αναρωτιέται» αν οι «φορολογούμενοι» αντέχουν να πληρώνουν τους εργαζόμενους στην Καθαριότητα, θεωρώντας δεδομένο ότι η ανταποδοτικότητα συνιστά «κανονικότητα», παρά τη σκληρή φορολογία που πληρώνει ούτως ή άλλως ο λαός. Και τα λέει αυτά η εφημερίδα μιας κυβέρνησης που φόρτωσε στο λαό δύο μνημόνια και δεκάδες αντιλαϊκούς εφαρμοστικούς νόμους, πρόσθετα σε όσα έκαναν οι προηγούμενοι.
***
Συμπερασματικά: Η επίθεση στους εργαζόμενους της Καθαριότητας είναι επίθεση που αφορά όλη την εργατική τάξη, τόσο για τις μορφές που επιλέγει για να προβάλει τις διεκδικήσεις της, όσο και για το ίδιο το περιεχόμενό τους. Γι' αυτό, αθλιότητες σαν αυτές της «Αυγής», που καλούν σε απομόνωση των εργαζομένων που δίνουν δίκαιους αγώνες, πρέπει να επιστραφούν ως απαράδεκτες. Επιβεβαιώνοντας ότι ο κατήφορος δεν έχει τέλος και ότι η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς» μπορεί να κάνει ακριβώς ό,τι και οι προηγούμενες. Σε μια περίοδο που εργαζόμενοι διαφόρων κλάδων ετοιμάζονται για νέους απεργιακούς αγώνες, όπως στο Εμπόριο και στον Επισιτισμό - Τουρισμό, η αλληλεγγύη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων είναι δύναμη και ασπίδα απέναντι σε κάθε υπονόμευση και επίθεση και θα αποτελέσει στοιχείο αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική.

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017


Παρασκευή 30 Ιούνη
  • Στις 8.30 μ.μ., Συζήτηση για την ανάγκη οργάνωσης και συμμετοχής των νέων μεταναστών και προσφύγων στην πάλη ενάντια στον καπιταλισμό, για τον Σοσιαλισμό.
  • Στις 9.30 μ.μ., Μουσικοθεατρική παράσταση για την προσφυγιά και τον πόλεμο από το συγκρότημα της ΤΟ Δυτικής Αθήνας του ΚΚΕ
  • Στις 11 μ.μ., Λαϊκό Γλέντι
Σάββατο 1 Ιούλη
  • Στις 8 μ.μ., χορευτικό από τον Ρωσικό Σύλλογο «Μπεριόσκα» και παραδοσιακοί χοροί από τη Σρι Λάνκα.
  • Στις 8.30 μ.μ., ομιλία από τον Θοδωρή Χιώνη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
  • Στις 9.15 μ.μ., χορευτικό από το συγκρότημα «Μολδάβα», της Ενωσης Ελληνομολδαβικής Φιλίας.
  • Στις 9.45 μ.μ, χορευτική παράσταση με τίτλο «Από το Δούναβη στον Εβρο», από το Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικών Μελετών.
  • Στις 10.30 μ.μ., Γλέντι με παραδοσιακά τραγούδια.
Στο ΦΙΞ θα λειτουργήσει και τις δύο μέρες παιδότοπος με πλούσια δραστηριότητα: Παιδικές κατασκευές - ζωγραφική, παράσταση Καραγκιόζη, διαδραστικό παιχνίδι με θέμα «Αναζητώντας την Ειρήνη», μουσικοθεατρικά, χορευτικό με παιδιά από Μπαγκλαντές, παιδική παράσταση από ταχυδακτυλουργό κ.α.

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

«NATO KILLERS GO HOME»





«NATO KILLERS GO HOME», δηλαδή «φονιάδες του ΝΑΤΟ επιστρέψτε σπίτια σας» είναι το μήνυμα του τεράστιου γιγαντοπανό που κρέμασε το ΠΑΜΕ στο λιμάνι του Πειραιά και πιο συγκεκριμένα στα κτήρια των αποθηκών, κάτω από το εμβληματικό Ρολόι σήμερα το μεσημέρι.
Η κίνηση αυτή των ταξικών δυνάμεων γίνεται λίγη ώρα πριν τη συγκέντρωση που καλούν συνδικάτα και άλλοι μαζικοί φορείς στην πλατεία Κοραή ενάντια στην παρουσία του ΝΑΤΟικού πλοίου «USS Mesa Verde LPD-19» του πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο λιμάνι του Πειραιά.
Παράλληλα, το πανό του ΠΑΜΕ καλεί σε μαζική συμμετοχή στη μεγάλη διαδήλωση που διοργανώνει το Σάββατο 24 Μάη στη 1 μ.μ., στο ΝΑΤΟικό Στρατηγείο, στη Θεσσαλονίκη.

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ - «ΟΔΗΓΗΤΗ»

Αρχίζει το ταξίδι του τιμώντας την επέτειο της Οχτωβριανής Επανάστασης



«100 χρόνια απ' τον Οκτώβρη που συγκλόνισε τον κόσμο "το μέλλον δε θα 'ρθει από μονάχο του... αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς"»

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Κυριακάτικος Ριζοσπάστης


Διαβάστε στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», που κυκλοφορεί από το Σάββατο 3 Ιούνη, λόγω της αργίας του Αγίου Πνεύματος.
  • ΣΕΒ - Κυβέρνηση - ΝΔ: Νέοι αντιλαϊκοί γύροι για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Οι «εθνικοί στόχοι» που μοιράζονται από κοινού, σημαίνουν επίθεση δίχως τέλος για το λαό, ένταση της εκμετάλλευσης. 
  • Εκδήλωση της ΕΠ Πελοποννήσου του ΚΚΕ για την 3η Μεραρχία του ΔΣΕ: Χρέος και καθήκον να αναδείξουμε την προσφορά του ηρωικού ΔΣΕ, να μελετάμε την ιστορία μας. 
  • Πολυεθνική άσκηση «Noble Jump»: Επικίνδυνη για το λαό η μετατροπή της Ελλάδας σε ΝΑΤΟικό «κόμβο».
  • ΠΑΜΕ: Κάλεσμα στην αντιΝΑΤΟική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη.
  • Επιμορφωτικό Κέντρο «Χαρίλαος Φλωράκης»: Στις 12 Ιούνη η εκδήλωση για τα 10 χρόνια λειτουργίας.
  • Συμβασιούχοι στους ΟΤΑ: Δίνουν μάχη για μόνιμη και σταθερή δουλειά .
  • Υπουργείο Υγείας: Νομοσχέδιο αποδιοργάνωσης του χρόνου εργασίας των γιατρών.
  • Αρθρο: Για τη συζήτηση σχετικά με την υποχρεωτικότητα της Προσχολικής Αγωγής.
  • Παιδικοί Σταθμοί: Χιλιάδες παιδιά αναμένεται να αποκλειστούν και φέτος.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ



Διαβάστε στον «Κυριακάτικο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» - 28 Μάη 2017:
- ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ: Αποφάσεις που βρωμάνε μπαρούτι για τους λαούς της περιοχής - ΝΑΤΟϊκότερη των ΝΑΤΟϊκών η ελληνική κυβέρνηση και αποφασισμένη για ενεργότερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς
- 2η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ: Δομές και «Σχήματα» για την «ασφάλεια» των επιχειρηματικών σχεδίων
- ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ: Μνημόνια διαρκείας με άξονα τη «βιωσιμότητα» του χρέους
- ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΖΑ ΙΜΒΡΙΩΤΗ: Στεκόμαστε στους ώμους γιγάντων, για να κοιτάξουμε πιο μακριά, πιο ψηλά
- ΕΠ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ: Σήμερα η εκδήλωση στον Ταΰγετο για την 3η Μεραρχία του ΔΣΕ
- ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Διαγωνισμός πρωτότυπου λογοτεχνικού έργου για τα 100 χρόνια του Κόμματος
- ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: Με μεικτό εισόδημα κάτω από 700 ευρώ οι μισοί συνταξιούχοι
- ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ - ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: Αξιοποιούμε τις δυνατότητες, συνεχίζουμε με μεγαλύτερη ορμή
- Σε πορεία ανασυγκρότησης το ΚΚ των Λαών της Ισπανίας
- ΥΓΕΙΑ: Αντιλαϊκό το σχέδιο της κυβέρνησης για την ΠΦΥ
Διαβάστε ακόμη:
- ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ: Να αγωνιστική πρωτοβουλία κατά της ανεργίας στις 25 Ιούνη
- ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ ΤΡΑΜΠ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ: Συμφωνίες, κόντρες και παζάρια
- ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Οι βαθιές αντιθέσεις περιπλέκουν το παζάρι
- ΙΣΤΟΡΙΑ: 54 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη
- ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ: 150 χρόνια από την έκδοση του «πιο σημαντικού βιβλίου για τους εργάτες»
- ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ: Άλλο ένα συνέδριο εκφυλισμού

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017


ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Ν. ΑΜΠΑΤΙΕΛΟΥ
ΣΤΗΝ «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»

Στις 25 Μάη...


...θα είναι εδώ για χιλιάδες νέους εργαζόμενους και άνεργους, φοιτητές και σπουδαστές της χώρας μας η ανεργία, η κακοπληρωμένη μισοδουλειά και η περιπλάνηση, τα διλήμματα «να μείνω στη χώρα μου ή να ψάξω έξω για καλύτερα».
...θα είναι εδώ τα αμέτρητα προβλήματα στις σχολές και τα σχολεία, που παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης, μέσω εξαγγελιών και «άλλων παραμυθιών για μικρά παιδιά», υπάρχουν και θα οξύνονται.
...θα είναι εδώ τα μνημόνια διαρκείας, «απ’ όπου και αν προέρχονται», η εργασιακή ζούγκλα που επιβάλλουν παλιές και νέες κυβερνήσεις, η ΕΕ και το ΔΝΤ, υλοποιώντας τις απαιτήσεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, με το λαό και τη νεολαία να «πληρώνουν πάντα τη νύφη» για τα κέρδη τους.
Για αυτά και άλλα τόσα έχει τεράστια σημασία να είναι εδώ ενισχυμένη η συλλογική δράση και διεκδίκηση όλων όσων τα δικαιώματα στη ζωή και στις σπουδές τσακίζονται το ένα μετά το άλλο.
Στις 24 Μάη διεξάγονται φέτος οι φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές. Είναι μία σημαντική ευκαιρία για χιλιάδες νέους και νέες που βρίσκονται στις σχολές όλης της χώρας, που παλεύουν καθημερινά να σπουδάσουν και να ζήσουν καλύτερα. Ευκαιρία να συμμετάσχουν, ώστε να βρεθεί σε θέση μάχης αυτή η πλειοψηφία και μέσα από τους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, να βάλουν στο στόχαστρο τους υπεύθυνους για όσα ζει, έχοντας στο επίκεντρο του αγώνα τους τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών τους. Να γυρίσουν την πλάτη σε όσους θέλουν τη νεολαία παθητικό θεατή των εξελίξεων, έρμαιο των αδιεξόδων.
Με άνοδο της «Πανσπουδαστικής ΚΣ» -τα ψηφοδέλτια που στηρίζει η ΚΝΕ μέσα στις σχολές- και που σήμερα είναι δεύτερη δύναμη πανελλαδικά, οι φοιτητές μπορούν να είναι πιο δυνατοί την επόμενη μέρα, γιατί θα έχουν συμβάλει ώστε περισσότεροι Σύλλογοι να οργανώνουν την πάλη τους, για να μαθαίνουν οι φοιτητές την επιστήμη τους ολοκληρωμένα, να είναι μοναδική προϋπόθεση το πτυχίο για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να συμβάλλει η έρευνα στη μείωση του μόχθου των εργαζομένων και στην κάλυψη των λαϊκών αναγκών.
Η αγωνιστική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος είναι επιτακτική, αλλά και μια πορεία απαιτητική, σύνθετη, για την οποία τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, μέσα στις σχολές, δίνουν όλες τους τις δυνάμεις. Ιδιαίτερα σήμερα που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θέλει το λαό και τη νεολαία συνένοχο στις αντιλαϊκές συμφωνίες της με τους θεσμούς και τους «εταίρους» της. Αν και η παράταξή τους στα Πανεπιστήμια έχει μονοψήφιο μικρό ποσοστό, υπάρχουν κι άλλοι πρόθυμοι, όπως η ΔΑΠ, παράταξη της ΝΔ και κατά περίπτωση η ΠΑΣΠ και άλλοι.
Η μεγάλη συμμετοχή στην απεργία, τα συλλαλητήρια, τα μαζικά μπλοκ του ΠΑΜΕ, του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, τις προηγούμενες μέρες ενάντια στην ψήφιση του 4ου μνημονίου έδωσαν απάντηση στην προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι δήθεν «ο λαός τη στηρίζει επειδή δεν βγαίνει στο δρόμο», ότι «πέρασαν τα δύσκολα», ότι «επιτέλους σώθηκε η χώρα»!
Η μαχητική και οργανωμένη παρουσία του λαού και της νεολαίας αποδεικνύει ότι και τα καινούρια μέτρα δεν έχουν τη λαϊκή νομιμοποίηση. Είναι όμως σημαντικό αυτός ο αγώνας να είναι καθημερινός, συνεχής, για να δημιουργηθούν παντού εστίες αντίστασης και αντεπίθεσης, για την πλήρη ανατροπή της επίθεσης.
Στη σημερινή κατάσταση είναι όπλο η ριζοσπαστική συσπείρωση που διαμορφώνεται, οι Σύλλογοι, οι Επιτροπές Αγώνα, οι Επιτροπές Ετών, οι χιλιάδες φοιτητές που συσπειρώνονται στο Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ). Είναι ελπιδοφόρα η συμβολή του ΜΑΣ σε όποια θετική αγωνιστική διεργασία εκφράστηκε στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, τα προηγούμενα χρόνια και αυτό αναγνωρίζεται από χιλιάδες φοιτητές και σπουδαστές σε όλη τη χώρα.
Είναι γνωστό ότι και σε αυτές τις συνθήκες όλη τη χρονιά δεκάδες φοιτητικοί και σπουδαστικοί σύλλογοι, που συσπειρώνονται στο ΜΑΣ, μπήκαν μπροστά στην οργάνωση της συζήτησης, της ενημέρωσης και της δράσης για πολλά ζητήματα. Αντιπάλεψαν την κατάσταση που έχουν διαμορφώσει οι τσακισμένοι προϋπολογισμοί των ιδρυμάτων, ενάντια στα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, ενάντια στην προωθούμενη κατάργηση της παιδαγωγικής επάρκειας, πάλεψαν για την εξασφάλιση του δικαιώματος φοιτητών από εργατικές - λαϊκές οικογένειες να παίρνουν τη μεταγραφή που δικαιούνται. Ακόμα οργάνωσαν την αλληλεγγύη στα προσφυγόπουλα, με μάζεμα υλικών και πιο συγκεκριμένα και σταθερά με τη δημιουργική απασχόληση που ανέλαβαν Σύλλογοι Παιδαγωγικών Σχολών στα παιδιά - θύματα των πολέμων και των επεμβάσεων, στηρίζουν τον αγώνα του λαού της Παλαιστίνης και δεκάδες άλλες αγωνιστικές και όχι μόνο πρωτοβουλίες για όλα τα ζητήματα.
Η μάχη θα είναι διαρκής. Έτσι και στις 25 Μάη η ΚΝΕ και το ΚΚΕ θα συνεχίσουν τις προσπάθειες για να δυναμώσει η γραμμή της αντεπίθεσης, για παραπέρα ισχυροποίηση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, για την κοινή πάλη με το ταξικό εργατικό κίνημα, για να δυναμώσει το αντίπαλο δέος στο καπιταλιστικό σύστημα, στην εξουσία των εκμεταλλευτών.
Νίκος Αμπατιέλος
Γραμματέας ΚΣ της ΚΝΕ