ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ
"Την ορμή μας την έχουμε από τους αιώνες… Θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές"

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ - ΕΕ

1. Η συμπλήρωση των 60 χρόνων από την ίδρυση της ΕΟΚ, που μετεξελίχθηκε σε ΕΕ, δεν αποτελεί μέρα γιορτής για τους λαούς της Ευρώπης, τα εκατομμύρια των φτωχών, ανέργων, υποαπασχολούμενων. Είναι μια επέτειος που έχουν κάθε λόγο να τη γιορτάζουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, αφού μέσω αυτής της διακρατικής καπιταλιστικής ένωσης ξεδίπλωσαν τα προηγούμενα χρόνια μια πρωτοφανέρωτη επίθεση στα δικαιώματα των λαών. Αυτοί οι εορτασμοί δεν μπορούν να κρύψουν ούτε τον αντιδραστικό - αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ ούτε και τους ανταγωνισμούς που δυναμώνουν εντός της συμμαχίας, θέτοντας σε αμφισβήτηση την ίδια τη συνοχή της και αναδεικνύοντας τη σαπίλα και παρακμή της καπιταλιστικής παραγωγής.
2. Η ΕΟΚ δημιουργήθηκε ως καπιταλιστικός πόλος απέναντι στην ΕΣΣΔ και τις άλλες χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ΗΠΑ στήριξαν την ίδρυση της ΕΕ -ως ανάχωμα στην αυξανόμενη επιρροή του σοσιαλισμού στην Ευρώπη- παρόλο που έβλεπαν σ' αυτήν έναν μελλοντικό ανταγωνιστή. Και η ΕΟΚ και η συνέχειά της, η ΕΕ, έχουν στο πιστοποιητικό γέννησής τους την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού και με άλλα κέντρα, όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, σήμερα η Κίνα, η Ρωσία κ.λπ. Οι 4 ελευθερίες του Μάαστριχτ, που αποτέλεσαν τη ιδρυτική πράξη της ΕΕ, το 1992, ήταν το μεγάλο Μνημόνιο σε βάρος των λαών της Ευρώπης, δίνοντας δυνατότητα διεύρυνσης των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, αύξησης της κερδοφορίας τους. Έχουν την υπογραφή τους στους αιματηρούς πολέμους των ιμπεριαλιστών σε βάρος των λαών, όπως στη Γιουγκοσλαβία.
3. Με την παρουσία στην ΕΟΚ και την ΕΕ, το ελληνικό κεφάλαιο πέτυχε σημαντική συσσώρευση και εξαγωγή κεφαλαίων, ιδιαίτερα στις γειτονικές βαλκανικές χώρες, που συνέβαλαν στην ισχυροποίηση ελληνικών επιχειρήσεων και μονοπωλιακών ομίλων. Αναβαθμίστηκε γεωπολιτικά. Μετά την εκδήλωση της κρίσης, επιδεινώθηκε η θέση της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Ταυτόχρονα, η δημοσιονομική διαχείριση της κρίσης αποδείχτηκε πιο δύσκολη σε συνθήκες Νομισματικής Ένωσης και διακρατικού δημοσιονομικού ελέγχου. Αυτό δεν αναιρεί ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ εξυπηρέτησε τα πιο δυναμικά τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου και συνέβαλε στη θωράκιση της πολιτικής του εξουσίας. Γι' αυτό άλλωστε στηρίχτηκε από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις.
4. Το ΚΚΕ είναι περήφανο γιατί αντιπάλεψε σταθερά την ένταξη της Ελλάδας αρχικά στην ΕΟΚ, στη συνέχεια στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Αντιπάλεψε τις αντεργατικές - αντιλαϊκές πολιτικές της. Αποκάλυψε τον πραγματικό ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, προειδοποίησε για τις αρνητικές συνέπειες στη ζωή του λαού. Εξήγησε ότι τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα, που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο των μνημονίων, ξεκίνησαν πριν την κρίση, από τις αρχές της δεκαετίας του '90. Εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη - μέλη. Πήγε κόντρα στους μύθους της «σύγκλισης» και της «αλληλεγγύης», που καλλιέργησαν όλα τα άλλα κόμματα. Πέρα από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που πρωτοστάτησαν, ως κυβερνήσεις, στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ / Ευρωζώνη, και ο ΣΥΡΙΖΑ (πρώην ΣΥΝ), μαζί με τους μεταλλαγμένους κομμουνιστές, στήριξε αποφασιστικά αυτήν την επιλογή, δίνοντάς της «αριστερό», «προοδευτικό» άλλοθι.
5. Όλες αυτές οι δυνάμεις υπερασπίστηκαν την ΕΕ και το ευρώ, όπως παλιότερα οι πολιτικοί τους προκάτοχοι την ΕΟΚ, ως μια νομοτελειακή και ανεπίστρεπτη διαδικασία ολοκλήρωσης, που δήθεν δεν μπορούσε να κατανοήσει το ΚΚΕ. Ο ΣΥΝ και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιέργησε την άποψη ότι σε εθνικό επίπεδο δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή υπέρ του λαού, πέρα από την εναλλαγή κάποιων κυβερνήσεων και φυσικά χωρίς να θίγει τις σχέσεις ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Ότι ή θα αλλάξουν ταυτόχρονα τα πράγματα στην Ευρώπη και παγκόσμια ή πουθενά. Αυτό ισχύει και για τις δυνάμεις εκείνες που αργότερα αποσπάστηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα εμφανίζονται ως «αντι-ευρώ», «αντι-ΕΕ» δυνάμεις.
6. Οι παραπάνω χρεοκοπημένοι μύθοι δίνουν τη θέση τους, τώρα, στην απάτη για «διόρθωση της ΕΕ», για «επιστροφή στις ρίζες και τις αξίες των ιδρυτών της». Πρωταγωνιστής της νέας εξαπάτησης είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μαζί με τη χρεοκοπημένη παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη. Όμως, η ΕΕ μόνο χειρότερη μπορεί να γίνει για τους εργαζόμενους, γιατί χειρότερος γίνεται ο ίδιος ο καπιταλισμός. Δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή στα σχετικά καλύτερα επίπεδα διαβίωσης που διαμορφώθηκαν σε άλλη φάση ανάπτυξης του καπιταλισμού και με καθοριστική την επίδραση των κατακτήσεων των σοσιαλιστικών χωρών. Εξίσου παραπλανητική είναι και η θέση της ΝΔ και άλλων δυνάμεων, που αποδίδουν το βάθος της κρίσης στην Ελλάδα στη «λειψή» εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων της ΕΕ, που συνεχίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
7. Σήμερα, στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης και των δυσκολιών στο ξεπέρασμά της, οξύνονται οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ. Αποδεικνύεται ότι η ΕΕ / Ευρωζώνη, όπως κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία, ως καπιταλιστική ένωση, δεν μπορεί να είναι συνεκτική διακρατική συμμαχία. Η ύπαρξή της σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί την ανισομετρία στην παραγωγική ανάπτυξη, ανάμεσα στα μονοπώλια και τα καπιταλιστικά κράτη, που είναι σύμφυτη με το καπιταλιστικό σύστημα. Δεν αναιρεί το γεγονός ότι η αναπαραγωγή του κεφαλαίου διενεργείται κυρίως στο πλαίσιο των εθνικών κρατών. Το εθνικό αστικό κράτος παραμένει το βασικό όργανο διασφάλισης της οικονομικής κυριαρχίας του κεφαλαίου, της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης κεφαλαίου. Παραμένει βασικό πεδίο ανάπτυξης της ταξικής πάλης, που φυσικά απαιτεί και την ανάγκη συντονισμού σε περιφερειακό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο επίπεδο.
8. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο συσχετισμός μεταβλήθηκε και μέσα στον ηγετικό πυρήνα της ΕΕ, υπέρ της Γερμανίας και σε βάρος της Γαλλίας και της Ιταλίας. Πάνω σ' αυτό το έδαφος περιπλέκονται τα διλήμματα της αστικής πολιτικής στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας ζητούν χαλάρωση της δημοσιονομικής πολιτικής, ώστε να διαχειριστούν τα ελλείμματά τους από καλύτερες θέσεις, σε σχέση με άλλα κράτη-μέλη που δεν έχουν τέτοια προβλήματα. Ζητούν εμβάθυνση της ενοποίησης, ώστε να αναλάβει η Γερμανία στην πράξη ρόλο εγγυητή για τα υπερχρεωμένα κράτη και τις προβληματικές μεγάλες τράπεζες της ΕΕ. Δυναμώνει η συζήτηση για «ΕΕ πολλών ταχυτήτων», με βάση τις προτάσεις Γιούνκερ. Ισχυροποιείται -προσωρινά- το αστικό ρεύμα του προστατευτισμού στην οικονομία, ως επιλογή τμημάτων του κεφαλαίου, για να αμυνθούν στην επιδείνωση των όρων ανταγωνιστικότητάς τους. Σε πολιτικο-ιδεολογικό επίπεδο η όξυνση των ανταγωνισμών στην ΕΕ εκφράζεται με την ενίσχυση των αντιδραστικών φυγόκεντρων τάσεων, την άνοδο του αστικού «ευρωσκεπτικισμού» στη Γαλλία, στην Ιταλία και σ' άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ, με πιο χαρακτηριστική εκδήλωση το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος.
9. Οι διαφορές τους δεν τους εμποδίζουν να κλιμακώνουν από κοινού την επίθεση στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Παίρνουν μέτρα καταστολής σε βάρος των εργατικών - λαϊκών κινημάτων. Καλλιεργούν τον αντικομμουνισμό, την παραχάραξη της Ιστορίας, με τη θεωρία των δύο άκρων και την εξίσωση φασισμού - κομμουνισμού. Υποθάλπουν εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις. Η ΕΕ ενισχύει τη στρατιωτικοποίησή της. Προβάλλει το στρατιωτικό πεδίο ως προνομιακό έδαφος ενισχυμένης συνεργασίας ανάμεσα σε κράτη-μέλη. Μέσα από εσωτερικές αντιθέσεις και εύθραυστες συμμαχίες, αυτοτελώς και συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ, σχεδιάζεται η αναβάθμιση ευρωπαϊκών στρατιωτικών σωμάτων και στρατηγείων, που δίνουν ώθηση στην εντεινόμενη κούρσα των εξοπλισμών. Στόχος της ΕΕ είναι να θωρακίσει και με τα όπλα τα συμφέροντα των ευρωενωσιακών ομίλων, των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών της. Να εξασφαλίσει και να ενισχύσει τη στρατιωτική της παρουσία, στο πλαίσιο και του ανταγωνισμού με ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, σε περιοχές που εκδηλώνονται πόλεμοι και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Βεβαίως, η διαμόρφωση μιας τέτοιας ενιαίας πολιτικής διαπερνιέται από αντιφάσεις. Στο βωμό αυτών των οξυνόμενων ανταγωνισμών δεν πρέπει να χύσουν το αίμα τους οι λαοί.
10. Το επόμενο διάστημα δεν αποκλείεται οι κλυδωνισμοί στην ΕΕ / Ευρωζώνη να οδηγήσουν σε αποπομπή κρατών-μελών ή να επικρατήσουν στις αστικές τάξεις χωρών απόψεις ότι η έξοδος από αυτές τις συμμαχίες, η αναζήτηση άλλων συμμαχιών υπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά τους. Αυτό ισχύει και για την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι η κυρίαρχη γραμμή της αστικής πολιτικής στην Ελλάδα θεωρεί δεδομένη την παραμονή της χώρας στην ΕΕ / Ευρωζώνη. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το ΚΚΕ θα δώσει αποφασιστικά τη μάχη για τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Θα παλέψει ώστε ο λαός να οργανώσει τον αγώνα του ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, που θα συνεχιστεί με διάφορες μορφές, όπως σε μια απότομη μεγάλη υποτίμηση του νομίσματος ή μια ανεξέλεγκτη κερδοσκοπική αισχροκέρδεια (π.χ. μαύρη αγορά προϊόντων επείγουσας λαϊκής κατανάλωσης), σε κάθε περίπτωση εξαιτίας της επιδίωξης του κεφαλαίου να φορτώσει την όποια ζημιά του στο λαό. Το ΚΚΕ θα καλέσει το λαό να μην επιλέξει αν θα χρεοκοπήσει με ευρώ ή δραχμή, να έρθει σε ρήξη συνολικά με την εξουσία του κεφαλαίου, για άλλη οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας.
11. Αυτή είναι και η θεμελιακή διαφορά του ΚΚΕ από τις δυνάμεις του λεγόμενου ευρωσκεπτικισμού στην Ευρώπη και την Ελλάδα, που μιλάνε για έξοδο από την Ευρωζώνη ή και την ΕΕ ως στοιχείο ενίσχυσης της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας. Έτσι βάζουν εμπόδια στο ριζοσπαστισμό, στην αντικαπιταλιστική πάλη, παίζουν το παιχνίδι των αντιθέσεων μεταξύ καπιταλιστικών κρατών, αλλά και μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου. Πάνω από όλα καλλιεργούν την αυταπάτη ότι μπορεί ένας καπιταλισμός με εθνικό νόμισμα να είναι καλύτερος ή πιο δίκαιος από το σημερινό. Οι εξελίξεις στη Βρετανία δικαιώνουν τη θέση του ΚΚΕ.
12. Ο διαχωρισμός που επιχειρείται ανάμεσα σε «ευρωπαϊκά - αντιευρωπαϊκά» κόμματα είναι ψευδεπίγραφος, ύπουλος. Επιχειρεί να ταυτίσει τη δικαιολογημένη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην ΕΕ με τον αστικό «ευρωσκεπτικισμό», τον εθνικισμό, ακόμη και με φασιστικές δυνάμεις. Να βάλει στο ίδιο τσουβάλι τα «ευρωσκεπτικιστικά» κόμματα, με κόμματα όπως το ΚΚΕ, που η αντίθεσή του στην ΕΕ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη διεθνιστική αλληλεγγύη, την κοινή δράση των λαών και των κινημάτων, την ανάγκη το εργατικό - λαϊκό κίνημα σε κάθε χώρα να αξιοποιήσει τα ρήγματα μέσα στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες για την αποδυνάμωσή τους. Να συνδέσει την πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ με την πάλη για ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, που όσο υπάρχει θα οδηγεί σε τέτοιες αντιλαϊκές συμμαχίες. Το ΚΚΕ αντιπαλεύει σταθερά τόσο τον εθνικισμό, τις φασιστικές θεωρίες, όσο και τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, που αποτελούν τις δύο όψεις της ιδεολογίας και πολιτικής της άρχουσας τάξης.
13. Το ΚΚΕ απευθύνεται στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα της χώρας. Υπάρχει πλούσια πείρα που αποδεικνύει ότι η ΕΕ δεν είναι η Ευρώπη των λαών, αλλά μια «συμμαχία λύκων». Η Ελλάδα έχει μεγάλες αναξιοποίητες παραγωγικές δυνατότητες που μπορούν να απελευθερωθούν μόνο με την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής από την εργατική εξουσία, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της παραγωγής, όλης της οικονομίας. Διαθέτει έμπειρο, πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, σημαντικές ενεργειακές πηγές, αξιόλογο ορυκτό πλούτο, βιομηχανική, βιοτεχνική και αγροτική παραγωγή. Αυτό που απαιτείται είναι να φύγει από τη μέση η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, το καπιταλιστικό κέρδος ως κίνητρο της παραγωγής. Να αποδεσμευτεί η χώρα από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί στην απομόνωση, όπως λένε. Αντίθετα, αν η πάλη για αυτήν την προοπτική δυναμώσει σε κάθε χώρα, οι λαοί θα ενώνονται πραγματικά, θα αναπτύσσονται σχέσεις ισότιμης συνεργασίας, θα γίνονται βήματα στο δρόμο για την Ευρώπη του σοσιαλισμού.

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017



Ανεπιθύμητο στο πανεπιστήμιο της Σαπιέντζα στη Ρώμη, κήρυξε τον Αλέξη Τσίπρα, το Μέτωπο Κομμουνιστικής Νεολαίας -  Ιταλία, με σύνθημα «Αυτός που πρόδωσε τον λαό του δεν είναι ευπρόσδεκτος».
Ο πρωθυπουργός, αναμένεται να μιλήσει στις 20.30 στο πανεπιστήμιο της Σαπιέντζα, στην εκδήλωση που διοργανώνει το δίκτυο «Transform! Europe» του ΚΕΑ, με θέμα «Μια Ευρώπη για τον Λαό από τον Λαό».
Το Μέτωπο Κομμουνιστικής Νεολαίας - Ιταλίας, στην ανακοίνωσή του αναφέρει:
«Την Πέμπτη 23 Μάρτη ο Τσίπρας θα είναι στο Σαπιέντζα για να μιλήσει για την Ευρώπη και για να διασπείρει κι άλλες αυταπάτες με τις οποίες στην Ελλάδα η κυβέρνησή του έχει προωθήσει -σε συνέχεια των προκατόχων του- αντιλαϊκά μέτρα και κοινωνική σφαγή για να εξασφαλίσει τα κέρδη των καπιταλιστών, εκτελώντας το 3ο μνημόνιο και προετοιμάζοντας ένα 4ο.
Πίσω από μια μάσκα "λαϊκή" και "της αριστεράς" έχει θέσει τις ελληνικές στρατιωτικές βάσεις στη διάθεση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, συμμετέχοντας ενεργά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ο Τσίπρας και οι δυνάμεις της νέας σοσιαλδημοκρατίας, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, αποδυναμώνουν τη λαϊκή αντίσταση και αποπροσανατολίζουν τη νεολαία και τους εργαζόμενους αποκρύπτοντας την ιμπεριαλιστική φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύοντας την αυταπάτη ότι μέσα σε αυτήν και μέσα στον καπιταλισμό μπορεί να υπάρξει μια πολιτική που να είναι σε θέση να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες των λαϊκών τάξεων και να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές μέλλον.
Δεν έχει σημασία πίσω από ποια μάσκα κρύβεται, ένας υπηρέτης των αφεντικών δεν έχει να μας δώσει μαθήματα, δεν είναι ευπρόσδεκτος. Έξω ο Τσίπρας από το πανεπιστήμιο!».

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017


ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ - ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!

Να υψωθεί ΤΕΙΧΟΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ απέναντι στο νέο πακέτο μέτρων που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την ΕΕ και το ΔΝΤ
Η νέα συμφωνία θα κλιμακώσει την επίθεση απέναντι σε μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, συνταξιούχους, σε όλο το λαό.
Φέρνει νέες ανατροπές σε εργασιακά δικαιώματα, νέες περικοπές στις συντάξεις, νέα επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, μέσω της φοροληστείας. Προετοιμάζει το αντιλαϊκό πλαίσιο για μετά το 2018.
Τα νέα μέτρα δεν είναι μόνο οι απαιτήσεις των δανειστών, όπως τα παρουσιάζει η κυβέρνηση, για να στηρίξει μια ακόμη φορά το παραμύθι της σκληρής διαπραγμάτευσης.
Είναι κατευθύνσεις της ΕΕ, του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ που εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες. Είναι οι απαιτήσεις των βιομηχάνων, εφοπλιστών, μονοπωλίων στη χώρα μας, προϋπόθεση για να στηριχτεί η κερδοφορία τους.
Γι' αυτό και το κεφάλαιο είναι το μόνο που μπορεί να πανηγυρίζει για το κλείσιμο της «αξιολόγησης».

Καμιά αναμονή - Καμιά ανοχή στη νέα κοροϊδία των «αντιμέτρων» και της «δίκαιης ανάπτυξης»

Τα τελευταία στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας θα είναι βασανιστική, αβέβαιη, στο φόντο και των διεθνών εξελίξεων.
Ακόμη κι αν υπάρξει κάποια ανάπτυξη, θα είναι για τα κέρδη των λίγων. Η λιτότητα δεν θα σταματήσει για το λαό.
Όποια «αντίμετρα» υπάρξουν, εάν κι εφόσον υπάρχει υπεραπόδοση των αντιλαϊκών μέτρων, θα κατευθύνονται στη διαχείριση της πιο ακραίας φτώχειας. Κυρίως, θα αφορούν τη στήριξη και ελάφρυνση του κεφαλαίου. Αυτό εννοούν κυβέρνηση και ΕΕ, όταν μιλάνε για «αναπτυξιακά μέτρα», «νέο μείγμα πολιτικής».
Θα είναι ψίχουλα, όπως έκανε η κυβέρνηση και με τη «13η σύνταξη-μαϊμού». Δεν θα αναπληρώνουν παλιές και νέες απώλειες.
Η μείωση σε αφορολόγητο και συντάξεις, που θα αφαιρέσει από την τσέπη του εργαζόμενου, του συνταξιούχου έναν ολόκληρο μισθό, μια ολόκληρη σύνταξη, δεν αντισταθμίζεται.

Οι τσακωμοί της κυβέρνησης, της ΝΔ και των άλλων κομμάτων δεν γίνονται για τα λαϊκά συμφέροντα

Πίσω από τους καβγάδες για το «θεαθήναι» κρύβεται η πραγματική αιτία της αντιπαράθεσής τους: Ποιος είναι πιο ικανός να περάσει τις «μεταρρυθμίσεις» που ζητά το κεφάλαιο. Σε αυτό δίνουν εξετάσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπατά όταν ισχυρίζεται ότι καθυστερεί την «αξιολόγηση», γιατί διαπραγματεύεται σκληρά. Για την ικανότητά του στη «βρώμικη δουλειά» παίρνει τα εύσημα από την ΕΕ. Του αναγνωρίζουν ότι έχει κάνει περισσότερες μεταρρυθμίσεις από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Η ΝΔ προβάλλει την προσήλωσή της στην αντιλαϊκή πολιτική, ότι δεν έχει τις αγκυλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η ίδια θα έκλεινε πιο γρήγορα την «αξιολόγηση», γιατί δήθεν -όσο αργεί- ανεβαίνει ο λογαριασμός.
Με μοιρασμένους ρόλους, στήνουν παγίδες για να εγκλωβίσουν τη δυσαρέσκεια του λαού στα νέα κάλπικα δίπολα. Να τον κάνουν συνένοχο στα μέτρα, να τον πείσουν ότι πρέπει να σκύψει το κεφάλι για τον «εθνικό στόχο» της ανάπτυξης και της «εξόδου στις αγορές».
Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα αστικά κόμματα δεν βρίσκονται απέναντι από την κυβέρνηση, αλλά μαζί της, στην ίδια όχθη. Μαζί, άλλωστε, έχουν ψηφίσει και το 3ο μνημόνιο.

Οι εξελίξεις στην Ευρώπη και τον κόσμο απαιτούν ένταση της πάλης. Ο λαός να βάλει τη δική του σφραγίδα!

Στο έδαφος της κρίσης οξύνονται οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη και ιμπεριαλιστικά κέντρα. Δοκιμάζεται η συνοχή διακρατικών συμμαχιών, όπως της ΕΕ.
Όσοι σήμερα κλαίνε για τον προσανατολισμό της ΕΕ, είναι οι ίδιοι που εδώ και χρόνια κορόιδεψαν τους εργαζόμενους με το παραμύθι της σύγκλισης και της ευημερίας. Σήμερα σπέρνουν τη νέα απάτη ότι η ΕΕ μπορεί να «διορθωθεί» υπέρ των λαών.
Στην πραγματικότητα, οι φυγόκεντρες τάσεις και οι σχεδιασμοί για μια «ΕΕ πολλών ταχυτήτων» αποδεικνύουν ότι η ΕΕ είναι μια αντιδραστική ένωση καπιταλιστικών κρατών. Όσο ενωμένα είναι στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, τόσο τσακώνονται για τα συμφέροντα των δικών τους μονοπωλίων.
Το εργατικό - λαϊκό κίνημα, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, μπορεί να αξιοποιήσει τα ρήγματα και τις αντιθέσεις μέσα στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες για την αποδυνάμωσή τους.
Να συνδέσει την πάλη για αποδέσμευση από την ΕΕ με την πάλη για ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, που όσο υπάρχει θα οδηγεί σε τέτοιες αντιδραστικές αντιλαϊκές συμμαχίες.

ΕΞΩ η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους

Η ιστορία έχει δείξει ότι σε συνθήκες όπως οι σημερινές μόνο η αναδιάταξη των συμμαχιών των ισχυρών και η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων δεν αρκούν για να βγει το σύστημα από τα αδιέξοδά του.
Οι αντιθέσεις για το πώς θα μοιραστεί η ζημιά της κρίσης, οι ανταγωνισμοί για την κατάκτηση νέων αγορών δημιουργούν κινδύνους για ένοπλες αναμετρήσεις, πιο γενικευμένους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Η περιοχή μας βρίσκεται στο «μάτι του κυκλώνα».
Οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν συμβάλει στο «φυτίλι» του πολέμου και τις αλλαγές συνόρων, συμμετέχοντας ενεργά στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, παραχωρώντας στρατιωτικές βάσεις, στέλνοντας στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό.
Οι «λεονταρισμοί» και στις δύο πλευρές του Αιγαίου δεν πρέπει να κρύψουν ότι και οι δύο χώρες παραμένουν εγκλωβισμένες στο ΝΑΤΟ που είναι παράγοντας εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, δημιουργεί κινδύνους «θερμών επεισοδίων».

Χρειάζεται να δυναμώσει η πάλη με στόχο:

  • Την έξοδο της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
  • Καμιά συμμετοχή της χώρας σε αποστολές εκτός συνόρων.
  • Κλείσιμο των ξένων βάσεων στην Ελλάδα - ΕΞΩ το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Τώρα ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

Δυνατό εργατικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία για την εξουσία!

Αυτό που χρειάζεται είναι να ανασυνταχθεί το εργατικό κίνημα, να μπουν νέες δυνάμεις στη μάχη. Όλοι μαζί, εργάτες, υπάλληλοι, βιοπαλαιστές αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι ΕΒΕ, νέοι και γυναίκες ενάντια στον κοινό εχθρό, το καπιταλιστικό σύστημα και τα μονοπώλια, που φέρνουν συνεχώς νέα βάσανα.

Μόνο έτσι μπορούμε να τους σταματήσουμε.

Να αντεπιτεθούμε!

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να αποκρούσουμε την επίθεση στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, να διεκδικήσουμε αναπλήρωση των απωλειών, στοιχειώδη ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.
Αυτός είναι ο δρόμος για να προετοιμάσουμε τις νέες αναμετρήσεις, τους νέους νικηφόρους αγώνες.
Με στόχο την πραγματική εξουσία του λαού, τη μόνη που μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες ανάγκες του, σύμφωνα με τις επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις, τις δυνατότητες της χώρας. Να διαγράψει το χρέος, να αποδεσμεύσει την Ελλάδα από ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.

ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΔΙΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ - ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ


Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

09/03/1907



Οι τσιφλικάδες δολοφονούν τον Μαρίνο Αντύπα. Γιος ενός φτωχού ξυλογλύπτη, στα 17 του αφήνει τη γενέτειρά του και έρχεται στην Αθήνα για να δουλέψει και να σπουδάσει. Εδώ στην πρωτεύουσα μπαίνει με ορμή στον κοινωνικό και πολιτικό στίβο. Γίνεται μέλος του «Σοσιαλιστικού Συλλόγου» του Σταύρου Καλλέργη και από αυτή τη στιγμή αρχίζουν οι διώξεις και οι κατατρεγμοί σε βάρος του. Η πρώτη σύλληψή του γίνεται τον Οκτώβρη του 1897 για έναν πύρινο λόγο που είχε εκφωνήσει εναντίον του παλατιού στην πλατεία Ομονοίας. Καταδικάζεται σε φυλάκιση ενός χρόνου.
Επιστρέφοντας στην Κεφαλονιά ο Αντύπας εκδίδει την εφημερίδα «Ανάσταση», αλλά συλλαμβάνεται πάλι για την αρθρογραφία του και καταδικάζεται σε τρίμηνη φυλάκιση. Η νέα του περιπέτεια έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή της κυκλοφορίας της εφημερίδας και τη φυγή εντέλει - μετά από διάφορες περιπλανήσεις - του Αντύπα στη Θεσσαλία. Εκεί ο Αντύπας μαζί με άλλα προοδευτικά άτομα της εποχής προσπαθεί να ξυπνήσει τους κολίγους και να τους οργανώσει για να ζητήσουν τα δικαιώματά τους. Οι τσιφλικάδες τότε αντιλαμβάνονται τον «κίνδυνο» που τους απειλεί και αρχίζουν να καταστρώνουν «πλάνα» για την εξόντωση του «ενοχλητικού».
Στις 9 Μάρτη του 1907, ένα από τα «τσιράκια» των τσιφλικάδων, ο Ιω. Κυριακού στήνει καρτέρι στον Αντύπα, στο χωριό Πυργετός και τον πυροβολεί πισώπλατα, με δίκαννο. Ο Αντύπας εξέπνευσε μια ώρα αργότερα στην αγκαλιά του πρωτοξαδέλφου του Παν. Σκιαδαρέση ψιθυρίζοντας: «Ισότης, αδελφότης, ελευθερία».

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Κυριακάτικος Ριζοσπάστης

                 

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Δήλωση του Στ. Τάσσου για το Παλαιστινιακό


Στη συνάντηση της Επιτροπής Ελληνοπαλαιστινιακής Φιλίας, στην οποία παρέστη ο Πρέσβης της Παλαιστίνης Marwan Toubassi, ο βουλευτής του ΚΚΕ και Πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ελληνοπαλαιστινιακής Φιλίας Σταύρος Τάσσος έκανε την παραπάνω παρέμβαση:
«Το ΚΚΕ καταδικάζει αποφασιστικά την ισραηλινή κατοχή και την επέκταση των εποικισμών στη Δ. Όχθη, που συνοδεύεται από ένταση της καταστολής, δολοφονίες, μαζικές φυλακίσεις του Ισραήλ ενάντια στο λαό της Παλαιστίνης, με την ανοχή των ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ.
Το τελευταίο διάστημα οι ισραηλινές αρχές ανήγγειλαν την κατασκευή 5.909 κατοικιών στους ισραηλινούς εποικισμούς.
Να σημειωθεί ότι στις 6/2/2017 εγκρίθηκε (με 60 ψήφους υπέρ και 52 κατά) στην ισραηλινή Κνεσέτ (Βουλή) ο νόμος της "διευθέτησης - Regularization Law".
Βασικός στόχος του νόμου είναι:
"Η διευθέτηση της εγκατάστασης των Ισραηλινών στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια", δηλαδή πάνω σε εδάφη της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης.
Συνολικά τα στοιχεία είναι δραματικά.
Κατά τη διάρκεια του 2016 οι ισραηλινές δυνάμεις σκότωσαν 134 Παλαιστίνιους εκ των οποίων 34 παιδιά.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, ο συνολικός αριθμός των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων στις ισραηλινές φυλακές είναι 6.500, εκ των οποίων 300 ανήλικοι -οι 11 κάτω των 16 ετών- και πολλές γυναίκες. Υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι, φυλακισμένοι, πάνω από 25 χρόνια. Στις φυλακές παραμένουν 4 Παλαιστίνιοι βουλευτές.
Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όχι μόνο διατηρεί, αλλά προκλητικά αναβαθμίζει τις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές της σχέσεις με το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ.
Τα ψέματα έχουν τελειώσει, οι ευθύνες είναι μεγάλες. ΟΧΙ άλλα λόγια. Η λογική των "ίσων αποστάσεων" είναι επικίνδυνη.
Από τη συνεδρίαση της Βουλής, το Δεκέμβρη του 2015, που τονίστηκε η αναγκαιότητα αναγνώρισης του κράτους της Παλαιστίνης πέρασαν 15 μήνες και το λαϊκό αίτημα είναι να αναγνωρίσει άμεσα η ελληνική κυβέρνηση το παλαιστινιακό κράτος .
Το ΚΚΕ καταδικάζει την ισραηλινή κατοχή και τα εγκλήματα κατά του παλαιστινιακού λαού, εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στο βασανισμένο, αλλά περήφανο αυτό λαό και απαιτεί τα άμεσο σταμάτημα των εποικισμών και την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Απαιτεί τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, δίπλα στο Ισραήλ». 

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Κυριακάτικος Ριζοσπάστης